جمعه ۱۳۹۰/۰۶/۰۴
زندگی!
واقعیتی که من تو این ۲ سال دستم اومده خیلی با این تصور تفاوت داره.زندگی تو استرالیا گاهی از ایران سخت تر میشه.اینجا روزی ۸ ساعت باید کار کنی و از این ۸ ساعت حداقل ۸۰ ٪ باید بازدهی مفید داشته باشی. تو اینجا اگه بیکار بمونی پولت به سرعت تموم میشه چون همه چیز گرون هست.از اجاره خونه بگیر تا حمل و نقل و بنزین و ...به همین علت پس انداز کردن مشکل هست.
آب و هوای اینجا مثل ایران ۴ فصل نیست.گاهی وقتها اصلا متوجه نمیشی کی بهار شده!زمستونای سردی داره.تو خیلی از خونه ها چون برق گرون هست و سیستم گرمایش ندارند تنها کاری که برای گرم کردن خودشون میکنند اینه که لباسهای بیشتری میپوشند.مثلا من خودم این زمستونی که گذشت اصلا بخاری روشن نکردم.البته این رو هم باید بگم که عادت کردم.
تعظیلات رسمی اینجا در سال شاید ۵ روز باشه.کریسمس ۳ روز کلا تعطیل هستند
.مثل ایران نیست که عید،۲ هفته تعطیل باشه همه جا، یا برای فوت و تولد هر امام یک تعطیلی باشه.تو اینجا هم خلافکار و معتاد و خیابون خواب هست...
خوب زیاد شد.یک کم هم از خوبی های اینجا بگم:اینجا از رانندگی کردنتون لذت میبرید.حق تقدم ها مشخص هست و لازم نیست از کسی راه بگیرید.کسی بوق نمیزنه اینجا.تا حالا اینجاصدای دزد گیر ماشین نشنیدم.شاید چون امنیت هست.من خودم همیشه ماشینم بیرون پارک هست و حتی یک خراش هم روش نیفتاده.
طبیعت زیبایی داره اینجا.اگه اهل طبیعت گردی باشید از طبیعت اینجا سیر نمیشید.هوای اینجا حتی توی مرکز شهرها هم تمیز هست.مرکز خریدهای اینجا هم قشنگه.گاهی تخفیفهای خیلی خوبی به همه چی میخوره.مثلا هفته پیش یک ریش تراش براون که قیمتش ۵۰۰ دلار بود ،۵۰ درصد تخفیف خورده بود .
آزادی رو هم که همه میدونند.کسی کاری بهتون نداره چی میپوشید .اگه مجرد هستید و اهل نایت کلاب و بار هم که اینجا مرکزش هست.مهمترین مزیت ،اینکه به عنوان یک استرالیایی ،دولت استرالیا همواره پشتیبان شماست.
خلاصه اینکه زندگی همه جای دنیا سخته.همه جا مثل هاپو باید دنبال یک لقمه نون بدویی!
