آندره

خاطرات

سلام.آخر هفته هم تموم شد اینجا.الان ساعت 11:10 شب یکشنبه هست.امروز هم با دوست دخترم رفته بودم بیرون.با هم رفتیم به Berowar regional park.یک پارک جنگلی خیلی قشنگ بود طرفای هورنزبی.خیلی شبیه به جنگل های ۲۰۰۰ شمال بود.یک دریاچه قشنگ هم داشت که توش قایق سواری هم میکردند.خیلی محیط آرومی داشت.

دوست دخترم تقریبا یک ماهه که اینجاست و ۹ روز دیگه بر میگرده  به ایران.هر هفته با هم بیرون میرفتیم.گاهی اوقات وسط هفته ها هم میرفتم پیشش.خدایی خیلی من رو از تنهایی در آورده و هرچی  زمان رفتنش نزدیکتر میشه برام سخت تر میشه.اون هم خیلی بهم عادت کرده.هر دومون هم خیلی احساساتی هستیم و سریع به هم وابسته شدیم.امشب که همدیگه رو بغل کرده بودیم یک هواپیما از بالا سرمون رد شد و گریش گرفت.منم از گریش گریم گرفت

تو این چند وقت که با هاش بیرون رفتم اتفاقات جالبی برام افتاد.واقعا تجربه جالبی برام بود که تفاوتهای دو جامعه (ایرانی و استرالیایی) رو بیشتر لمس کنم .مثلا یک بار تو ماشین نشسته بودیم و اصلا حواسمون به بیرون نبود.یک دفعه یکی به ماشین تقه زد.دوستم خیلی ترسید.منم تعجب کردم.یک خانم پیر بود. گفتش که چراغ ماشینتون روشنه، باتری ماشینتون رو مصرف میکنه

یک بار دیگه یادمه  تو هاید پارک سیتی بودیم.یک مرد اونجا داشت چرت میزد، اومد جلو وگفتش:شما دو نفر زیباترین چیزی هستید که من توی عمرم دیدم.گفتش:you guys made my day.چشماش پر اشک بود.به من گفت:" تو خیلی خوش شانس هستی.چون اون واقعا دوست داره".باهاش دست دادم

یا مثلا چند شب پیش یک مرد مسن از کنارمون رد شد و گفت:Have a lovely night kids .رفتار همه اینجا خیلی باهاتون دوستانه هست.امروز تو پارک هر کی از کنارمون رد میشد سلام احوالپرسی میکرد...

این آهنگ fix you از cold play رو خیلی دوست دارم:when you try your best but you don't succeed.when you feel so tired but you can't sleep, when you lose sth you can't replace,tears "stream down on your face

نوشته شده توسط در 17:56 |  لینک ثابت   •