جمعه ۱۳۸۸/۱۰/۱۱
تفاوتهای محیط کاری
.ولی به هرحال هم پلیس و هم مامورهای آتش نشانی و ... به حال آماده باش بودند.
منم دیشب رفتم پاراماتا.البته یک کم دیر رسیدم ولی لذت بردم.هم آتش بازی بود هم کنسرت تو فضای باز
.مراسم اصلی سیدنی تو سیتی و پل هابر برگزار میشه که نزدیک یک میلیون و نیم نفر میرن اونجا.البته برادرم گفت آدم بره اونجا، به خطر ترافیک و شلوغی زیاد،اذیت میشه. شب مراسم رو تلویزیون هم نشون داد.واقعا قشنگ بود.
بگذریم.خیلی وقت بود میخواستم راجع به تفاوتهای محیطهای کاری ایران و استرالیا بنویسم ولی وقت نمیکردم.برای من که نزدیک به ۳ سال تو تهران کار کردم، ۲ هفته کار کردن تو استرالیا کافی بود تا تفاوتها رو حس کنم.
آرامش محیط کار:
الف-ایران:دایم اضطراب داشتم.این اضطراب به نظر خودم چند تا علت داشت.اول این که شرح وظایف و چارت سازمانیم مشخص نبود.به خاطر همین گاهی اوقات کارهایی که واقعا هیچ ربطی بهم نداشت،و از عهده من خارج بود به گردنم میگذاشتند. مثلا یادمه سرپرست کارگاه که بودم، انبارداری هم میکردم!
دوم اینکه تمام کار هایی که به عهدت میگذاشتند، ضرب الاجلی بود.کاری که مثلا باید ۱۰ سال پیش انجام میشده و نشده و حالا شما ماموری که یک روزه تمومش کنی و تحویل بدی!
سوم اینکه محیط کاریمون پر از استرس بود.تو دفتر فنی بیمارستان که بودم دفترمون با پارتیشن از سالن انتظار جدا شده بود.هر یک ساعت یک دفعه، صدای شیون و فریاد یکی از همراهان مریض ها بلند میشد.چند دفعه هم شیشه دفترمون رو شکستند که خوشبختانه جون سالم به در بردیم
!بگذریم که حیاط بیمارستان هم پر بود از مریض و جنازه و ...
ب-استرالیا:
کاملا آرامش دارم.اولا که، کاملا کار رو بهت آموزش میدن. دوما شرح وظایف کاری شما کاملا مشخصه.محیط کار هم کاملا آرامش بخشه:
موزیک ملایمی از بلندگو پخش میشه.طبقه پایین یک سالن بزرگ پینگ پنگ هست که اوقات استراحت میتونید بازی کنید.در ضمن مبل هایی هست که کاملا میتونید به حالت دراز کش قرار بگیرید و ریلکسیشن کنید.
دستگاه های خود پرداز قهوه و انواع نوشیدنی های سرد و گرم و غذا هم موجوده. به همراه یخچال و مایکرویو و ...یک سالن بزرگ غذا خوری هم هست.در ضمن به ازای هر یک ساعت کار،۱۰ دقیقه استراحت هست.
ارتباطات کاری:
الف-ایران:اول اینکه هزار و یک تا رییس داشتیم.این روسا هر کدوم دستورات وفرمایشات خاص خودشون رو داشتند
.دوم اینکه بقیه کارمندها علاوه بر اینکه میخوان سر از کارتون در بیارند، سعی میکنند زیرآبتون رو هم بزنند.آخه زیر آب زدن مخصوصا تو ادراه های دولتی یکی از راه های اصلی پیشرفته!
ب-استرالیا:حتی اگه رییس هم داشته باشید،این رییس کاملا با شما دوستانه و خودمونی هست.طوری که اصلا حس رییس و کارمندی وجود نداره
.هیچ کارمندی تو کار شما فضولی نمیکنه و اصلا زیر آب زدن اینجا معنی نداره.البته باید بدونید که بازدهی و کار آیی شما کاملا بررسی میشه،حتی اگه فکر کنید هیچ کس رو شما نظارت نداره!بنابراین فکر از زیر کار در رفتن رو باید از سر بیرون کنید!
دریافتی ها،پاداش و تنبیه:
الف-ایران:در عرض ۳ سال یادم نمیآد که به خاطر کاری من رو تشویق کرده باشند.هیچ اضافه کاری پرداخت نمیکردند و حقوقم در عرض ۳ سال ۱۰ هزار تومان افزایش داشت! درضمن یادمه که جنسیت در دریافت حقوق تاثیر داشت.
ب-استرالیا:اولا که حقوق زن و مرد هیچ تفاوتی نمیکنه و از این بابت هیچ تبعیضی قایل نیستند.دوما که حقوق روزهای تعطیل دو برابر و یا حتی چند برابر هست.حقوق شیفتهای شب و عصر هم به همچنین.
این تفاوتهایی بود که به ذهنم رسید.خلاصه بگم که شما از کار کردنتون تو این کشور لذت میبرید.
