آندره

خاطرات

سلام.امشب با برادرم و خانمش رفتیم مهمونی یکی از دوستان برادرم.به خاطر این مهمونی داده بودند که خونه خریده بودند.خونه تو محله هریس پارک بود که خیلی نزدیکه به پاراماتا.در واقع بین پاراماتا و گرنویل هست.

من خودم خیلی اهل مهمونی رفتن نیستم ولی یکی از مهمترین دلایلی که رفتم این بود که هموطن های خودم رو تو خارج کشور بهتر بشناسم.

این تقریبا دومین جمع ایرانی بود که تو استرالیا میدیدم. چیزی که برداشت کردم این بود که ایرانی های خارج کشور  بهتر از ایرانی های داخل کشور نیستند:عادت های بدی که امشب به نظرم اومد:

اول اینکه خیلی شوخی های جلفی میکردند با هم.شوخی هایی که دیگه فراتر از ادب یک انسان محترمه.

دوم اینکه خیر ایرانی ها به هم نمیرسه.یعنی اگه هم بتونند برای هم کاری بکنند باز هم دریغ میکنند.به قول این طرفی ها  communitty قوی نداریم.در حالی که مثلا همخونه ای من که فیلیپینی هست خیلی هوای هموطن های خودش رو داره.همین فیلیپینی خیلی بیشتر به درد من خورده تا ایرانی هایی که مثلا هموطنم هستند.

سوم اینکه اینجا هم به شدت چشم و هم چشمی بین ایرانی ها رواج داره.در ضمن خیلی هم تو کار هم فضولی میکنندومیخوان سر از کار هم دربیارن.

چهارم اینکه رک بودن ایرانی ها به بی ادبی بیشتر شبیه.شاید میخوان رک بودن رو از استرالیا یی ها تقلید کنند و بلد نیستند.نمیدونم

راستش تصمیم گرفتم دیگه سراغ هموطن هام نرم.در ضمن من خودم هم ایرانی هستم و تمام عیب های بالا ممکنه تو من هم باشه

نوشته شده توسط در 16:55 |  لینک ثابت   •