آندره

خاطرات

سلام.امروز از سر کار مرخصی گرفته بودم.حسابی تو خونه گرفتم خوابیدم.حوصلم که سر رفت بلند شم اومدم کافی نت. بيشتر ميخواستم قدم بزنم.

حسابي معتاد اينترنت شدم.به خاطر همینه که ADSL نميگيرم.ميترسم پاي كامپيوتر جون بدم!

امروز دقيقا ۳ ماه ميشه كه اپلاي كردم.آره دقيقا ۱۶ سپتامبر بود كه درخواست ويزام رو اينترنتي پر كردم.خدا ميدونه اين شايد آخرين زمستون من توي ايران باشه.

امروز اولين برف زمستوني هم توي تهران اومد.برف سنگينيه.فكر كنم حسابي بشينه.خيابونها طبق معمول كاملا قفل شد.مردم با فرهنگ هم مثل هميشه دستشون رو گذاشته بودند روي بوق و بر نميداشتند.

كريسمس نزديكه.كريسمس همگي مباركه!ما ايرانيها به جاي پاپا نوئل بايد منتظر كس ديگه اي باشيم متاسفانه!

تلويزيون رو هم كه روشن ميكني همش داره راجع به لنگه كفشي صحبت ميكنه كه خبرنگار بي شعور عراقي به طرف بوش پرتاب كرد.

به نظر من اين پرتاب كفش نشون ميده كه چقدر توي عراق دموكراسي پيشرفت كرده.فرض كنيد كه ايا همچين اتفاقي امكانش هست توي ايران اتفاق بيفته؟اگر هم بيفته دودمان طرف رو به باد ميدن!

ميدونم خيلي پرت وپلا نوشتم.شرمنده.هوس نوشتن كرده بودم.

نوشته شده توسط در 20:48 |  لینک ثابت   •